حس غریب

واسه دوستان خوبم

اکرم محمدی — Mon, 13 Jun 2011 19:27:39 GMT

سلام دوستای خوبم

خوبین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ از اینکه بهم سر میزنید خیلی ازتون ممنونم

و اینکه خیلی هم شرمنده هستم چون نتونستم به خیلی از

شما عزیزانم سر بزنم .ولی قول میدم بعد از امتحانات ترمم

جبران کنم خیلی واسه من دعا کنید تا ٢٠ تیر امتحان دارم .

خیلی دوستون دارم .

فعلا تا ٢٠ تیر خداحافظ

چشمی که گم شد

اکرم محمدی — Fri, 25 Mar 2011 17:26:46 GMT

آرام در مسیل زمان پیش می روم

دنبال چشم گمشده ی خویش می روم

پشتم شکست " فرصت جبران نمانده است

با کوله باری از غم و تشویش می روم

پای مرا زمین به گروگان گرفت و برد

بی پا از این زمانه ی بد کیش می روم

دنیا به جزخرابه ی زنبور طعنه نیست

زین لانه ی کبود پر از نیش می روم

این خلق"شیر " با لب سودابه خورده اند

اینجا حلال قوم کج اندیش" می روم

امشب " زمانه! چشم تو ماتم نمی کند

تا صبح پیش از آن که شوم کیش می روم

پی نوشت١:دوستان عزیزم سلاااااااااااااااااااااااام.عید ١٣٩٠ رو به همه شما تبریک می گم از اینکه با شما دوستم خیلی خوشحالم و افتخار می کنم .امیدوارم سال خوبی واسه همه ما باشه .

پی نوشت٢:این شعر رو خیلی دوسش دارم از مجموعه غزل

پنج شنبه ها با تو از آقای دکتر علی آبان هست .

پی نوشت ٣:فردا ۶ فروردین تولدمه.تفلدم مبارکه.روز تولدم همیشه غمگینم خودم هم دلیلش رو نمی دونم شاید به این

خاطر هست که یک سال از عمرم میگذره و به خاطرات گذشته ام برمیگردم .گذشته هر چقدر شیرین ولی از مرورشون به دلم غم میشینه

پی نوشت ۴:لطفا آپ م ی ش و ی د به بنده خبر دهید.ممنون

کاش یک لحظه خدا

اکرم محمدی — Tue, 15 Feb 2011 05:56:08 GMT

کاش

یک لحظه

خدا خم شود

ابرهای شهر را

فوت کند

و خانه ی مرا ببیند

زنی را

که از آرزوهای زمین

زمین خورده است .

کاش

خدا

خم شود

ابرهای شهر را فوت کند

و حالا که شیطان خواب است

با خیالی آسوده

مرا ببوسد .

اول از دوستان مهربونم تشکر می کنم که طی این مدت بهم سر زدید و

خیلی مورد لطفتون قرار گرفتم و دوم معذرت می خوام که نتونستم بیام

بهتون درست وحسابی سر بزنم این چند وقت تا اومدم یک کم با یه

مشکل دست وپنجه نرم کنم مشکل دیگری از راه رسید از لحاظ روحی

خیلی ضعیف شدم .امیدوارم حل بشن.

رفته ای شهر از تو خالی است

اکرم محمدی — Sat, 11 Dec 2010 04:46:54 GMT

رفته ای

شهر از تو خالی است.

و تو

از

شهر .

بادها

شهر را در آغوش گرفته اند تا ببرند.

شهر

باد را در آغوش گرفته تا بمیرد.

راست می گفتی

درخت های شهر من زن اند

و زن های شهر من درختانی بی سر

که هر روز

هرس می شوند

انگشت های شان

حرف های شان

عشق های شان.

رفته ای

جای خالی تو

پر از شهر است.

و شهر

پر از

جای خالی من.

٢.قسمت نمی کنم

قسمت نمی کنم

حتی

جای خالی تو را

با کسی

و این روز را که دارد کم کم

در آغوش شب

به رستاخیز می اندیشد.

حتی

همین روز که بی تو گذشت

مثل تمام روزهای من.

پی نوشت: این روزا اصلا حال خوبی ندارم برای من خیلی دعا

کنید خیلی .ممنون.

دوباره قصه ی تکراری

اکرم محمدی — Sun, 31 Oct 2010 15:34:44 GMT

دوباره قصه ی تکراری بریدن من

و پایان تکراری تسلی تو

می گویی از صفر شروع می کنیم

و من

به تمام اعدادی می اندیشم

که از من گریخته اند .

ثانیه ها

گیج تر از همیشه

در بغض ساعت پرسه می زنند .

زمان می گذرد

گذشته است .

و تو هنوز ایستاده ای

در همان پایان تکراری قصه من .

دلم گرفته است .

امروز روز اول پاییز است

و من پرم از پچ پچ مداد رنگی ها

در روزهای سیاه سفید کودکی ام .

همیشه آخر قصه به اینجا رسیده است

لهجه ی مایوس گریه های من

و زبان الکن تسلی تو .

دلم برای کودکی ام تنگ است.

کتاب قرمز همیشه انار نیست

از خانم رویا شاه حسین زاده

در این شبستان

اکرم محمدی — Fri, 24 Sep 2010 11:19:23 GMT

در این شبستان کسی از عشق سخن نمی گوید

همه منقار دارند لب ندارند

منقار دارند که گردوهای تازه و جوان را نوک بزنند

در این شبستان کسی خویش را در آینه نگاه نمی کند " همه

چشم در چشم دارند

در این شبستان ستاره ها را کسی شماره نمی کند و به

ستاره ها خیره نمی شود

همه با شعله ی حقیری از کبریت راه را روشن می کنند

در این شبستان کسی " کسی را صدا نمی زندفقط زنگ

تلفن ها و زنگ خانه های یکدیگر را به صدا در می آورند

در این شبستان کسی سراغ درختان را نمی گیرد برای دیدن

درختان گیلاس به فرهنگ لغت نگاه می کنند

در این شبستان در سبدهای میوه تصاویر میوه ها را می گذارند

در این شبستان به عروسان جوان به هنگام عقد " ورقه ی

طلاق را هدیه می کنند در این شبستان که انتها ندارد

کسی چشمان تو را به گیاه و دریا تشبیه نمی کند

در این شبستان

نه سکوت می کنم.

سراینده شعر موج نو:

آقای احمدرضا احمدی

روزی برای تو خواهم گفت .

اندوه تنهایی

اکرم محمدی — Tue, 31 Aug 2010 15:12:36 GMT

شب تاریک " پشت بامهای سرخ "تنها بود نیلوفر

شب تاریک "پشت کوه نیل اندام

دشت ماهتابی بود

شب تاریک " بید از کوچه پنهان خفت

درخت سبز لیمو " میوه هایی داشت "

می پنداشت:

(( بهار دیگری بیدار خواهم شد .))

شب تاریک

نیلوفر " تماشاگر

شب تاریک را بیدار " تا خورشید

میان بیشه ها تابید

دریا را نگاهی کرد .

میان آبها مرغابی مرداب

به تنهایی دعایی خواند .

و نیلوفر

میان خواب و بیداری

ملالی داشت

می پنداشت :

(( زمستان شاخه را بیمار خواهد کرد ))

آزاد.م.(محمود مشرف آزاد تهرانی ) متولد ١٣١٢

مجموعه های شعر :

١.دیار شب ١٣٣۴

٢.قصیده ی بلند باد ١٣۴۵

٣.آیینه های تهی دست ١٣۴۶

۴.بهارزایی آهو ١٣۴٨

۵.با من طلوع کن ١٣۵٢

به همراه آثاری دیگر در زمینه ترجمه و متون کلاسیک و ..

به که مانم ؟

اکرم محمدی — Sun, 08 Aug 2010 15:51:27 GMT

راستی من به که مانم ؟به که مانم ؟

نه بدان سایه ی شبرنگ

که نهان کرده نگه در نگه سنگ

نه بدان بانگ دلاویز که جان می سپرد در نفس باد

نه به بانگ و نه به فریاد...

راستی من به که مانم؟

نه ترا مانم و دانم که به خود نیز نمانم

نه سپیدم نه سیاهم

نه سرودم نه نگاهم

نه یکی نقش پلیدم

نه یکی نقش تباهم

بی تو ای عشق به سوی که گریزم ؟

با تو ای یاد به سوی که شتابم ؟

وز تو ای روسپی پست "که بردی دلم از دست

چهره پنهان چه کنم ؟

_رخ زچه تابم ؟

نه امیدی نه سرابی

نه درنگی نه شتابی

نه سرودی نه نگاهی

نه سپیدی نه سیاهی

راستی من به که مانم؟

(از آقای حسن هنرمندی )

گاهی تنها

اکرم محمدی — Thu, 29 Jul 2010 10:05:22 GMT

گاهی "

تنها بیدار باید بود.

تنها"

باید

بود.

گاهی که قلب پروانه"

بر برگهای سوزنی کاج"

آرام می نشیند"

آرام باید بود.

گاهی که رودی از گل می بینی جاری است

و ناگهان کسی فریاد می زند :

((این رود نیست))

خاموش باید بود .

گاهی که پیرمردی سیاه مست

زان سوی پل خراب بدین سو می آید

و آیینه اش را "

از جیب جلیقه اش در می آورد

پرتاب می کند در رود "

در پشت کاج پنهان باید شد.

آرام باید بود

خاموش باید بود

گاهی

_ تنها بیدار باید بود

تنها

باید

بود

( از آقای ضیاء موحد)

دو شعر

اکرم محمدی — Tue, 20 Jul 2010 12:30:54 GMT

١.دریاست " آسمان !

دیرینه سال هاست که در دیدگاه من

شب های ماهتاب چو دریاست آسمان

این تک ستاره های درخشان بی شمار

سیمین حباب هاست که بر سطح آب هاست

در دیدگاه من

این ماه پرفروغ که بی تاب می رود

سیمینه زورقیست که بر آب می رود

رخشان شهاب ها که پراکنده می خزند

هستند ماهیان سبک خیز گرم پوی

کاندر پی شکار "شتابنده می خزند

در دیدگاه من

دریاست آسمان و ندارد کرانه ای

جز بی نشانگی

از ساحلش نبوده خرد را نشانه ای

گفتم شبی به خویش !

این آسمان پیر

بحریست بی کرانه"ولی چشم من مدام

دنبال ناخداست

پس ناخدا کجاست؟

در گوش من چکید صدایی که نرم گفت :

دریاست آسمان و در آن ناخدا((خداست))!

(نگاهی در سکوت

از آقای مهدی سهیلی)

٢.(گم شده ام...)

گم شده ام

و صدای شما را که به جستجویم حیران مانده اید

می شنوم.

گم شده ام _

دو ترانه ی لیمویی در دلم "سه پیچک شفاف در دهانم

بخار ستاره ها بر گردم"شور سحر در آتش جانم

گم شده ام_

در آرامش سیب ها "موج بهار نارنج"نور صدای بلدرچین...

و در پی تان می گردم

که نجات بخشم

شما را.

(از آقای شمس لنگرودی)